Co to jest rozdzielczość DPI?

Rozdzielczość DPI to parametr określający liczbę punktów przypadających na jeden cal obrazu lub wydruku. Skrót pochodzi od angielskiego dots per inch i informuje, jak gęsto rozmieszczone są punkty tworzące grafikę. Im wyższa wartość, tym więcej detali można odwzorować, ale tylko wtedy, gdy plik źródłowy ma odpowiednią jakość i wymiary.

W praktyce parametr ten ma znaczenie przy przygotowaniu plików do znakowania i druku na materiałach reklamowych. Jest istotny zwłaszcza tam, gdzie pojawiają się drobne elementy, cienkie linie lub mały tekst. Dotyczy to między innymi takich produktów jak:

• ulotki, katalogi i wizytówki,
• torby bawełniane z nadrukiem,
• koszulki i bluzy znakowane grafiką,
• kubki reklamowe z pełnokolorowym nadrukiem,
• naklejki, etykiety i opakowania,
• roll-upy, plakaty i banery.

Najczęściej przyjmuje się, że do druku materiałów oglądanych z bliska potrzebne jest około 300 DPI, a przy dużych formatach widzianych z większej odległości dopuszczalne są niższe wartości. Zaletą wysokiej gęstości punktów jest lepsza ostrość zdjęć, wyraźniejsze przejścia tonalne i mniejsze ryzyko widocznej pikselozy. Ograniczenie polega na tym, że samo zwiększenie tego parametru nie poprawi słabego pliku. Jeśli grafika ma za mało pikseli, zapisanie jej z wyższą wartością nie doda realnych szczegółów. Trzeba też odróżniać ten wskaźnik od rozdzielczości wyrażanej w pikselach, bo oba parametry wpływają na końcowy efekt.

Firmy zamawiające gadżety reklamowe zwykle przekazują logo, ilustrację lub zdjęcie do weryfikacji przed produkcją. Na etapie przygotowania ocenia się nie tylko format pliku, ale też jego wymiary, skalę użycia i jakość materiału graficznego. Zbyt niska rozdzielczość DPI może oznaczać konieczność poprawy projektu, wymiany pliku na wersję wektorową albo ograniczenia wielkości nadruku. W praktyce wpływa to na sprawność realizacji zamówienia, liczbę korekt i przewidywalność efektu końcowego.