Co to jest biodegradowalność?

Biodegradowalność to zdolność materiału do rozkładu przez mikroorganizmy, takie jak bakterie, grzyby i glony, do prostych związków występujących w środowisku naturalnym. Proces ten zachodzi pod wpływem wilgoci, tlenu, temperatury i aktywności biologicznej, a jego tempo zależy od składu surowca oraz warunków, w jakich odpad jest przetwarzany.

W branży gadżetów reklamowych ten parametr dotyczy głównie materiałów jednorazowych lub krótkotrwałego użytku, które po zużyciu mają pozostawiać mniejsze obciążenie dla środowiska niż tworzywa konwencjonalne. Stosuje się go przede wszystkim przy produktach wykonanych z papieru, kartonu, bioplastików lub włókien roślinnych, na przykład:

• długopisach z papieru lub PLA,
• torbach papierowych i opakowaniach kartonowych,
• kubkach jednorazowych z surowców roślinnych,
• sztućcach, słomkach i pojemnikach cateringowych,
• notesach, zawieszkach i etykietach z niepowlekanego papieru.

Najważniejszą zaletą takiego materiału jest ograniczenie ilości trwałych odpadów, zwłaszcza w kampaniach masowych, eventach i akcjach promocyjnych z dużą liczbą rozdawanych produktów. Trzeba jednak odróżniać rozkład naturalny od kompostowalności przemysłowej: część surowców rozpada się skutecznie tylko w kontrolowanych warunkach instalacji kompostujących, a nie w zwykłym koszu czy w przydomowym kompostowniku. Ograniczeniem bywa też niższa odporność na wilgoć, tłuszcz, wysokie obciążenia mechaniczne lub długi okres magazynowania.

Firmy wybierają takie rozwiązania najczęściej wtedy, gdy chcą połączyć działania promocyjne z polityką ESG, raportowaniem środowiskowym albo wymaganiami organizatorów wydarzeń. Przy zamówieniach warto sprawdzić nie tylko deklarację producenta, ale również rodzaj certyfikacji, skład materiału, warunki utylizacji oraz wpływ znakowania na końcowe właściwości produktu. Nadruk, laminacja lub dodatkowe elementy z tworzyw tradycyjnych mogą obniżyć realną możliwość rozkładu, dlatego ocenia się cały wyrób, a nie wyłącznie bazowy surowiec.